از امروز جنگ دیگری به جنگهای هر روزه زندگی اضافه شد.

پریروز دومین دانه خرمالو سر از خاک بلند کرد. دانه اول مدتها برای سربلند کردن تلاش کرد اما دست آخر کمرش شکست و سر بلند نکرد. روزها شاهد تلاشش بودم اما دخالتی نکردم. حس میکردم نباید در امر طبیعت دخالت کنم. شاید اگر دخالت کرده بودم نشکسته بود. حالا منتظرم دوباره تلاش کند و باقی راه را از جای شکسته از س...

معاشرت دائمی با آدمهای احمق دو پیامد جدی دارد:اول. از یک زمانی به بعد ما هم تبدیل به یک احمق خواهیم شد. دوم. به قیاس چیزی که بر سرمان آمده است، دیگران را هم مشتی احمق میبینیم. با احمقهای معاشرت نکنیم، حتی به بهای تنهایی ابدی...

هر تکه از این پازل هزار تکه را باید از یک جا بیرون بکشم و این یک جا میتواند هزاران هزاران هزاران صفحه کتاب با یک موضوع مشخص باشد که بعد از این هزاران هزاران هزاران آنچه که به دست بیاید رشتهای باریک باریک باریک باشد که به سختی از بافت بیرونش بکشم... سعی میکنم به کل این پروسه فکر نکنم که اگر چنین نکنم...

مرجان به خلاف هر شب که زودتر از ساعت نه پایش به خانه نمیرسید، دیشب از شش خانه بود و حالا خانه ترکیبی شده است از بوی شیرینی و غذا و بادنجان سرخ کرده! + نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۱۰/۱۲ساعت 6:51 توسط آرزو |

خامهای که روی قهوهجوش بسته میشود به قدری برای دخترک وسوسه برانگیز بوده است که با زبان رفته توی قهوه روی گاز و زبانش طوری سوخته که یک هفتهای هست که به سختی حرف میزند و من هر چقدر خودم را سرزنش میکنم که به حرف زدن دردناک پر از تف و آب دهانش نخندم، نمیشود که نمیشود و هر صبح که قهوه دم میکنم، پای گاز صد...

در مورد شما هم ممکن است بنویسم. دل ندارید نخوانید، بعدا جوابگو نخواهم بود.بخوانید و بگذرید. نظر دادن روی وبلاگ من وظیفه دینی شما نیست؛ در مورد باقی وبلاگها نظری ندارم.

امسال را ملقب میکنم به سال سفرهای دورودراز...